All I Ever Wanted Was To Pick Apart The Day

Loksins..(4030$)

2008-04-05T11:40:00.006Z

Í desember á seinasta ári, eða fyrir um fjórum mánuðum tók ég þá hættulegu ákvörðun um að spila með mínum eigin peningum á online póker síðum og forritum. Alveg frá því að ég byrjaði hef ég vitað af þeirri hættu sem það hefur uppá að bjóða. Sérstaklega ef maður er "gambling degen", sem svo margir hafa í sínum fórum. Ég segi ekki að ég sé ekki svolítill gambler í mér, en mér hefur hingað til tekist að tapa ekki peningum á þessu. Líklega vegna þess að ég spila mótapóker, en ekki cash games sem bjóða hættunni heim ef maður er ekki mjög fær í því að fara með peninga.

Þangað til í gærkvöldi hafði mér tekist að hafa svolítinn hagnað af þessu, cashað stærst í kringum 50,000 kr í þremur mótum. Á meðan að það var alveg gaman, þá(í þessum tilteknu tournamentum)var ég ekki að vinna. Ég var meira í því að lenda í 3-7 sæti og fá eins og ég sagði 50.000 kr. í staðinn fyrir kannski rúman 300,000-400,000 kr.

En í gær tók ég þátt í 20$ rebuy tournamenti. Það tók mig ekki lengi að "bösta", en þá hitti drottningarparið mitt(sem ég pushaði pre-flop) pocket 10´s sem hittu á sett á floppi. Ef smá umhugsun ákvað ég að rebuy-a, sem var alveg á móti mínum vilja, því fyrir mótið hafði ég ákveðið að expirementa og athuga hvort það myndi ganga upp að spila mótið eins og venjulegt tourney, á meðan hinir voru að rebuy-a stanslaust. Eftir fyrsta hléið var ég í bottom-10 og sá ekki miklan möguleika. Ég sleppti meira að segja addon möguleikanum, sem hefði gefið mér 1500 meira í chips(var með rúm 3000 í spilapeningum).

Eftir hléið gerðust hins vegar merkilegir hlutir, sem ég nenni ekki að fara ofan í. Allt í einu var ég kominn í topp-5 og sá að ég gæti kannski spilað þetta og endað "in the money". En þar sem það voru enn 250 manns eftir, svo það var ekkert öruggt í sambandi við það(topp-50 fengu eitthvað fyrir sinn snúð í þessu móti. Mótið hélt áfram í rúma þrjá klukkutíma og enn var ég í topp-20 og var kominn "in the money" með rúman 5000 kall öruggan.

Blablablablabla....

Ég er skyndilega kominn á final table, líklega númer 6-7 í chips. Ég shortstackaði það örugglega í einn klukkutíma og var enn "shortstack" þegar það voru 6 eftir. Ég lifði bara á því að stela blindsum og hoppa inn í hendur þegar ég gat(með tengingarspil eða mjög marginal höndum). En þá, eftir mikla þolinmæðisbið, fóru nokkrar hendur að hitta mig. Ég doublaðist upp með "pocket ásum" gegn ás þrist. Og eftir það var ég gaurinn sem eliminate-aði restinni af spilurunum. Og þá var ég kominn í heads-up(tveir eftir) og hafði ágætis "chiplead"(held að það hafði verið svona 950,000 gegn 650,000). Heads-up tók ekki langan tíma, enda var ég að spila gegn ultra aggressive einstaklingi. Seinasta hendin var þannig að ég fékk ás-tvist og reisaði léttvægt pre-flop, gaurinn kemur inn re-raisandi og ég calla það raise. Ás kemur á floppinu og ég tékka, sem var bara til þess að gaurinn fór all-in með kóng-7, sem var hendi sem var ekki tengd neinu í floppinu, sem varð til þess að ég vann þetta mót fyrir rúma 4000 dali, eða 300,000 kr.

Ég sat stjarfur við skjáinn, en var ekki endilega að hugsa um peningana. Meira um drauminn að vinna eitt svona stórt og djúsí mót. Þetta var sérstaklega ánægjulegt í ljósi þess að ég tók út 70,000-80,000 kr. um daginn. Ég tók svo meira útí gær, eða 250,000 kr. og ég skildi eftir 750$, sem ég nota síðan í að reyna að grinda og hitta á stóra vinninga.

Langaði bara að deila minni reynslu og stolti. Því 300,000 kr. fyrir rúma 6 tíma vinnu gerist ekki á hverjum degi fyrir mig.

Hvíl í friði Biggi og Villi. Og ég samhryggist öllum sem þá þekktu.

Grænn púki..

2007-11-23T23:21:00.001Z

Ljósin tóku að dimma, eins og einhver hefði skrúfað þau niður með nýtískutakka í "fansí" húsi. Myrkrið helltist yfir, um leið og ógleðin fór í hámark. Blanda af sjóveiki og myrkfælni. Hossur og draugar. Einhver hafði hér ákveðið að bregða fæti fyrir sálu mína, ætlað að villa fyrir mér vegu. Það ætlaði ég ekki að leyfa, ekkert svona blöff.

Á meðan ég barðist við að halda mér vakandi, halda meðvitund, slóst ég við ógnarvættir sem vildu komast að mér og toga úr mér hjartað. Vættir lýstu upp myrkrið á slæman hátt og blönduðu það með litum. Svartur, hvítur, grár og smá rauður. Ég vissi að einhver þyrfti að toga í spotta. Hrella á móti hrelli og gefa frá sér illalyktandi andardrátt. En hver?

Litirnir urðu rauður, blár og grænn til skiptis. Fokk, eitthvað fríkí. Sverð, íkornar, leðurblökur og bangsar til skiptis. Hvað skildi svona uppákoma merkja. Einn falinn ofan í dýflyssu veruleikans, með kerti til að halda sönsum. Þessi skrímsli færast nær og nær. Og um leið fjær og fjær. Ég veit ekki hver ég er eða hvað er ég er að gera hérna. Veist þú?

Þegar það tók að líða á tímann og ófreskjurnar héldu áfram að krafsa í mig með óhreinum nögglum tókst mér að átta mig betur á stöðunni. Þær gátu ekki sært mig, að minnsta kosti ekki líkamlega. Klukkutímarnir liðu og ég áttaði mig betur og betur á hvað átti sér stað hér.

Og það var ekki heilbrigt...

Safnarinn í mér....

2007-11-14T01:07:00.000Z

Þar sem maður er mikill safnari er alveg tilvalið að koma með eitt alvöru safnarablogg, you dig? Nú, eins og flest fólk veit þá hafa gafflarnir ávallt verið mín mesta alvara, en mín svokalla hliðarárátta, skeiðasöfnun, hefur verið að færast í aukanna. Eins og er, þá telja þessar skeiðar 455 og fer ört fjölgandi. Á meira að segja von á yfir tíu skeiðum fyrir jól og svo er aldrei að vita hvað mun leynast í jólapökkunum:)

Það sem mér finnst mest heillandi við gaffla og skeiðar er margt, en saga þeirra og lögun gengur náttúrulega fyrir. Hehe. Hins vegar er erfitt að redda sér skeiðum/göfflum með mikla sögu en alltaf hægt að leita á Ebay og spjallþráðum. T.d. reddaði ég mér fyrr árinu skeið sem er yfir 400 hundruð ára gömul og upprunin í Norður-Ameríku. Kostaði nú ekki mikið, rétt rúman 15000 kall, sem telst alls ekki mikið í þessum geira.

Annars mæli ég bara með að fólk komi sér inn í þetta. Fínt er að byrja á því að skoða heimasíður og spjallsíður. Þá held ég að það sé best, fyrir byrjanda, að fara á http://www.spoonsandforks.com og svo http://www.hot-forums.com/spoonsforlife.

Síðan vil ég endilega minna á að hver sem er getur komið í heimsókn til mín og fengið að skoða. Og já, jafnvel bjóða í ýmsa muni, hvort sem það eru gafflar eða skeiðar.

Kv. The Spoonman today..Forkman tommorow.

...Hilsen.

Hugljúfur endir..

2007-11-03T23:32:00.000Z

Ég sagði fokk-off. Hún sagði já. Ég var bara: "okey gerðu það". Eitthvað breyttist. Hún settist niður og snýtti hvítri rönd upp í nefið á sér, aftur á bak. Þá hugsaði ég: "vadda fokk". Ég sá að henni leið ekki vel, mér leið heldur ekki vel. Þetta var bara eitthvað sem hafði gerst í flýti. Eitthvað sem hvorugt okkar hafði stjórn á. Æ, til fjandans með þetta allt saman. Ég joina....

Í flýti erum við bæði komin nær helvíti en við grunuðum að við kæmumst nokkurn tímann. Klukkustundirnar líða, dagarnir líða og árin. Andskotans, fjárinn. Ég er "brók" upp fyrir haus, á ekki krónu. Fastur í eðlislegri leit að næsta skammti. Hún líka.

Meðferðirnar hrannast, ekkert gengur. Blaðið, í kollinum, er að tæmast. Hvert á ég að fara. Hoppa ég fram af næsta klett? Með hana í fanginu á mér? Ég veit að henni líður jafn illa. Hvað geri ég? Á meðan meðferðirnar virka ekki, hef ég lítinn kost. Ræni búðir ásamt minni heittelskuðu í flýti og lendi svo á hrauninu fyrir skítinn.

Lítil dúfa kom fljúgandi að mér og sagði mér að mér væri fyrir bestu að enda þetta. Þar sem ég bý er langt til lendingar. Lendingin verður "svít" og ég kemst í friðinn sem verður betri alsæla. Pott þétt betri en alsæla.

Opening

2007-10-19T15:25:00.000Z

Þar sem haustið og allt sem því fylgir, leiðindi og fleira, er komið af stað þá er kominn tími til á að ég fari að blogga. Sumar er ekki tími til að blogga. Á sumrin vill maður elta fiðrildi, labba niðrí fjöru og jafnvel týna skeljar ef maður er í stuði. Eða því vill maður trúa og því synd að blogga ekki, því maður gerir þetta aldrei. Næsta sumar fer ég í fjöruferðir frekar en að spila fótbolta og vera angraður yfir slæmu gengi flesta daga.

Nú stendur yfir lúðahátíðin Airwaves og flestir virðast hafa svolítið gaman að því, þeir sem þar eru, það er. Ég neita því ekki að svekkelsið er svolítið en held að þetta jafnist ekki á combo-ið sem Roskilde 06&07 hafa gert fyrir mig. Bloc Party er samt hljómsveit sem ég vildi bæði fá að sjá Hróarskeldu í fyrra og núna í sumar. Fokkit bara.

----

Pésinn kom út í dag. Með svona ritum sem ganga út á félagslíf í skólanum fattar maður hve gamall maður er orðinn og hve lítið peð maður virðist vera innan um allt svala fólkið sem spriklar innan um veggina. Ég þekkti ekki helming nafna sem komu fram í þessu riti en er ekki að segja að það sé slæmt mál. Ég hef sjálfur aldrei verið mikið að dansa á blaðsíðum þessa blaðs, enda þetta óskrifaða blað sem lætur ekki svo mikið á sér bera. Ég er gaurinn sem læðist meðfram veggjunum hugsandi :"Ég er svo einn og yfirgefinn". Eða að minnsta kosti þessa önnina. Þakka bara þessum minnihluta í skólanum sem eru mín kærasta, "pals" og systir mín. Thank you for helping me to not die...

Gettu Betur spurning:

Hvað kallast karlkyns selur - Óttar Már/Urriði.

Já þetta fannst mér gaman.

-----

Ætla að enda þetta á skemmtulegu atviki sem gerðist áðan þegar ég var að spila net-póker. Royal Flush. -Já takk. -Ég veit. -Mhm dálítið einstakt.

Þar til síðar..

The Streets - Blinded by the Lights

2007-05-10T07:34:00.001Z

Loksins!

2007-05-03T20:12:00.001Z

Þá er blogspotið loksins farið að virka aftur. Ástæðan fyrir engu bloggi í þrjá mánuði er sú að þetta hefur einfaldlega ekki virkað hjá mér í þessa mánuði. Annars hefur ýmislegt dregið á daga mína þessa þrjá mánuði. Fyrir rúmum tveimur mánuðum ákvað að ég að spila með Neista í sumar. Og Maríanna ætlar að vera teamplayer og koma með mér á Djúpavog. Það gæti auðvitað orðið vandamál að sýna sitt besta, enda hef ég ekki verið að sparka mikið í bolta í tvö ár. En þetta mun allt koma með tímanum og formið er aðeins farið að láta sjá sig. En mikið eftir og þess vegna hef ég gripið til þess ráðs að éta ekkert nema grænmeti og ávexti fram að móti. Ásamt vel völdnum trefjum.

Fékk þá hugmynd í gær að gerast bara Forrest Gump í þessar tvær vikur fram að fyrsta leik. Hlaupa þá hring í kringum landið. Það ætti að losa mann við nokkur aukakíló. En þetta er kannski aðeins og fjarstæðukennd hugmynd. Samt hugmynd!

Það var líka eitt sem gladdi litla heilann minn um daginn. Ég kíkti á www.ksi.is og sá að enginn leikur verður á meðan maður verður á Hróarskeldu. Og fyrst ég er kominn á það, þá er ég gríðarlega spenntur. Hátíðin ár er að vísu ekki nærri jafn öflug og hátíðin í fyrra en nóg að gerast í ár. Indie böndin er mörg. Cansei De Ser Sexy(Brasilía) eiga þó eftir að eiga hátíðina í ár. Mæli endilega með að fólk nálgist debut-ið með þeim. Það er einhver virkilega sexy hljómur hjá þessu bandi.

Bæjó

Skeleton In the Cabinet!

2007-01-26T23:51:00.000Z

All I ever wanted was to pick apart the day and put the pieces back together my way.

Langt síðan seinast. Samt ekki svo en miðað við flæðið sem hefur verið viðgangandi á þessar síðu er það frekar langt. En það er í rauninni alltaf ástæður fyrir öllu, einnig fyrir bloggleysi. Mér hefur ekki fundist rit-andinn verið að gera sína hluti seinustu daga. Eða kannski er það að ég fæ ekki nægan innblástur og hef ekkert að tala um.

Fyndið. Það gerist aldrei neitt fyndið fyrir mig. Man samt að ég hló alveg einhvern tímann í seinustu viku. En man ekki af hverju. En ég man samt að ég er að fara til Köben á fimmtudaginn til að heiðra Maríönnu með minni nærveru, hún gerir það sama fyrir mig. Komin með flott hótel og allt klabbið. Vildi samt að einhverjir tónleikar væru í gangi þessa helgi. Allavega hef ég heyrt að The Arcade Fire verði að spila þarna í Mars. Það er bömmer en maður vonast bara í staðinn eftir þeim á Hróarskeldunni.

Aðallega er að ég að láta vita að ég er ekki dauður með þessi bloggi. Hef ekki mikið látið sjá mig seinustu daga af sökum fyrirlestragerðar og vinnu fyrir yfirdrætti sem ég á að borga í Febrúar.

Eitthvað blessi ykkur. Kannski Guð. Kannski ekki. Hver veit?

Ég var...

2007-01-16T00:28:00.000Z

Ég er svona gaurinn sem á eftir að sitja á pöbbum í framtíðinni og tala við unga stráka um að einu sinni hafi ég getað eitthvað í fótbolta og verið með formið í lagi. Svona gaur eins og 30% karlmanna verða í framtíðinni, sem hættu í íþróttum af einhverjum ástæðum, en sáu svo eftir því þegar á tímann leið.

Þarna er pjakkurinn í 9.bekk og í góðu formi. Nú með bumbu og lítið þol.

Annars fannst mér þetta bara svo fyndið þegar ég fékk þessa mynd senda frá henni Önnu Maríu og mér langaði að deila þessu með ykkur. Því þið vitið að ég er ekki alveg sami maðurinn í dag og sætti mig við það. Ætla þó að breyta því, en ég verð aldrei sama íþróttaspíran og ég var. Enda fjaraði sá áhugi út fyrir löngu.

Annars er fátt í gangi. Skólinn og listatímar. Og ég er alveg að fíla það ágætlega. Síðan er planið að kíkja út til hennar Maríönnu í febrúar og taka nokkra daga stopp í Köben og hafa að frábært. Er að vona að Helgi Ómar verði einu sinni góður við mig og ég get fengið svosem eins daga frí frá skólanum. Stutt og laggott blogg og ég ætla að halda mig við það. Minni einnig á frekar nýlegt blogg hér fyrir neðan. Tel það vera mun skemmtilegra en þetta.

Tónlistin þessa daga:

J Dilla - Donuts
Band Of Horses - Everything All The Time(Again)
The Knife - Silent Shout
Beirut - Gular Orchestra

Sjáumst!

Minningar

2007-01-14T01:06:00.000Z

Ég var búinn að gera langan og ítarlegan lista um árið 2006. Auðvitað var tónlist í fyrirrúmi. En þegar ég var búinn og búinn að eyða 2 klukkustundum í þetta, þá ákvað ég að pósta þessu ekki. Ég sá fyrir mér fólk sem kom inn á síðuna mína, las þrjár línur og flæmdist svo í burtu vegna lengdar. Þannig að ég ætla að bara að fresha og sprauta inn einu venjulegu bloggi sem fleiri þola.

Þið Reykjavíkur fólk. Þetta fólk sem ég hef þekkt í mörg ár. Ég fæ aldrei neitt komment frá ykkur eða innlit. Ef þú ert frá Reykjavík og kíkir á þessa síðu. Þá skaltu gjöra svo vel og kommenta einu sinni, einhvern tímann í þessu lífi. En ég skil samt sem áður að þið, aldagömlu vinir þaðan, hafið ekki áhuga á skrifum mínum. Vildi að áhuginn væri til staðar þó. Fékk samt nokkur þegar www.myblog.is/homosapien var við völdin. Og oft voru þá öðruvísi áherslur.

Hér forðum daga bloggaði ég um minningar, fyndar í flestum tilvikum. Jæja ég var kominn með svo miklu skemmtilegri minningar upp í kollinn fyrir fáeinum dögum. Hefði átt að skrifa þær niður, en á þeim tíma, nokkrum dögum aftur í tímann, taldi ég að ég myndi muna eftir þessu öllu þegar að bloggstólnum kæmi. Svo er ekki en ætla samt að reyna að koma með nokkrar, bara til að fríska aðeins upp á þessa síðu. Og svo fólk verði ekki komið með 2. stigs þunglyndi eftir eitt blogg frá Jarðarorminum.

Síróp?
-Í sumar fór ég á Hróarskeldu. Eins og svo margir fleiri. En meðal þeirra sem voru þarna voru Steinar Smári, Gústi og Hjalti Þorkells. Allir koma þeir við sögu hér. Það var komið á seinasta kvöldið og Roger Waters var rétt rúmlega hálfnaður. Þá datt okkur fjórum í hug að ná um seinasta bjórinn sem var til sölu á básunum, því að klukkan var orðin tólf og þetta seinasta kvöld átti bara að loka básunum snemma og pakka saman. Við hlupum eins og brjálæðingar og hver barinn af fætur öðrum sagði við okkur að nú væri hann búinn að loka. Við létum það ekkert á okkur fá og ég sá Gústa og Hjalta smeygja flösku af barborðinu og hlaupa í burtu hoppandi og glaðir. Ég sagði Steinari að gera hið sama. Hann tók flösku og við hoppuðum og trölluðum líka. Jæja við fórum fjórir að skoða þetta allt saman og Gústi og Hjalti höfðu útvegað sér þessa fínu tekíla flösku. Næst litum við að flöskuna sem Steinar stóð stoltur með og sáum að þetta var bara síróp. Við hlógum en létum þetta ekki skipta miklu máli og fórum í allan austfirðingahópinn og horfðum á restina af gigginu hjá fyrrum Pink Floyd goðinu.

Dauði á torginu
- Dagurinn byrjaði snemma. Við drukkum og drukkum. Ég og Skúli náttúrulega bara smástrákar á þessum tíma en þó örugglega báðir með allavega ár í drykkjureynslu. Klukkan var orðinn fimm og við blindfullir út í bæ. Sagði Skúla að kippa einum Smirnoff Ice af gaur sem stóð þarna bara og hann gerði það. Löbbuðum niður á torg og Skúli fór upp á svið á meðan ég dansaði út á torgi. Torgið var autt á þeim tíma en fólk sat á bekkjum allt í kring og horfði örugglega á okkur eins og vírdóa. Jæja við héldum áfram og spjölluðum við allt fólk sem við hittum. Þarna fer eiginlega allt í móðu. En ég man þó að ég var að elta eitthvað fólk sem ég þekkti ekkert, bara sækó. Síðan kem ég smá aftur inn þegar ég hitti Símon og Steinar á torginu, örugglega í kringum eitt. Þeir fylgdu mér víst upp að tjaldi og fóru að skemmta sér meira. En ég hef greinlega ekki látið mér nægja það og rölt aftur niður í bæ. Því daginn eftir rankaði ég við mér torginu og sá sópara og annað týnslufólk vera á sveimi í kringum mig. Ég vissi ekki neitt og rölti niður á höfn og ætlaði hreinlega að láta mömmu sækja mig, þó klukkan var bara 8 að morgni. En síminn var batteríslaus, sem gerði allt miklu vonlausara og ömurlegt. En ákvað að kíkja upp á tjaldstæði og fór inn í tjaldið okkar Skúla. Lagðist aðeins við hliðina á honum og fann þennan óhuggulega fnyk. Fékk að heyra seinna um daginn að Skúli hefði komið með dömu inn í tjaldið um tíuleytið að kvöldi til og vel til í tuskið. En endaði víst þannig að hann ældi og drapst og hún fór út. Skemmtilegt það. Merkileg helgi.

Vil helst ekki hafa þetta lengra þó ég geti það hæglega. Bara deila með ykkur sögum sem mér fannst skemmtilegar.

Bless...

Phantom Limb

2007-01-04T18:19:00.000Z

Ég ætlaði mér alltaf að koma með útpældan árslista á þessa síðu í lok árs 2006, en ekkert varð úr því. Samt er það enn pælingin, en ætli ég hendi henni ekki í gangið eftir að guli fuglinn minn er floginn yfir hafið og út í buskann. Þetta blogg er aðallega tileinkað litlu sem engu, nema kannski að láta heyra í mér. Enginn hugmynd á bakvið þetta blogg, eða eitthvað sem ég vil koma til skila. Enda er erfitt að hugsa þegar maður er í aðstæðum sem mínum, systir mín er í baði og ég er að míga á mig. Hristi lappirnar frá hægri til vinstri og fókúsa hugsunum mínum að því að halda í mér.

Er að hlusta núna á nýtt efni með The Shins, en þeir eiga að fara að koma með sína þriðju plötu bara hvað á hverju. Ég er mikill aðdáandi annarar plötu sveitarinnar, Chutes To Narrow, finnst sú plata vera meistaraverk. Þó að sú fyrsta innihaldi þeirra stærstu slagara, Caring Is Creepy og New Slang, sem eru bæði meistarastykki. Veit að hvaða maður í heiminum getur fílað þessa hljómsveit ef hann hlustar, þess vegna tékkið linkinn og sækið lagið sem ég ætla að linka ykkur á. Ps. þeir sem hafa séð Garden State og urðu ástfangir verða "garanterað" hrifnir, því þessi hljómsveit lýsir fílingnum í þeirri mynd og eiga þar tvö lög.

The Shins - Phantom Limb

Hef lítið við þetta að bæta, megið þó búast við að þessa síðu rífi sig upp af analnum og verði betri sem aldrei fyrr eftir nokkra daga. Nýjir dagar að koma, öðruvísi en þeir sem hafa verið undanfarið og þeir munu gefa mér tíma í blogg og aðra hluti.

Sjáumst!

Hátíð

2006-12-25T00:21:00.000Z

Ég sagðist ætla að vera funheitur bloggari í kommenti í seinasta bloggi. Það gekk ekki alveg eftir en get svo sem rifið mig upp á rassgatinu núna. Málið er bara að ég vil fá komment, ekki bara frá þeim sem ég þekki heldur líka þeim sem ég hef lítið sem aldrei talað við. Því það er auðvelt að leggja orð í belg(komment) í mínum bloggum, því ég er aðallega að tala um eitthvað sem margir hafa álit á. Þ.e. það fólk sem veit eitthvað hvað ég er yfirleitt að tala um. Ég er nefnilega náttúrulega stórfurðulegur jarðarormur, illskiljanleg moldvarpa. Ef svo er hægt að segja. En ég veit líka alveg að ormar og moldvörpur er ekki sami hluturinn, en hafa það sameiginlegt að lifa í moldinni. Sem mér finnst pínu fokking kúl.

Í gær var Þorláksmessa. Eins og gengur og gerist var ég ekki búinn að kaupa neitt. Nema eina gjöf sem ég ætlaði að gefa Maríönnu í afmælisgjöf en helvítið kom aldrei. Þannig að ég setti hana í jólapappír og bætti öðru góðgæti við. En ég fór upp úr átta og lét hendur standa fram úr ermum. Meðal annars gaf ég sjálfum mér gjöf, sem var nýji Forgotten Lores diskurinn sem er nefndur Frá Heimsenda. Skiljanlega bjóst ég ekki við því að þessi plata toppaði Týnda Hlekkinn sem kom út 2003 og finnst það ekki enn þá eftir nokkrar hlustandir. En þetta er moldardiskur sem á eftir að venjast og dafna með hverri hlustun. Meira segja MBL sem sagði þetta bestu plötu ársins, íslensku plötu ársins. Mæli með því að flestir styrki íslenska tónlist og versli sér eintak, ég veit samt að fæstir munu gera það. Enda er flestir ekki eins og merkilegir og ég.

Svo í kvöld var áta og pakkaopnun. Ég ákvað að ég nennti ekki að standa í neinu rugli, svo ég hélt uppi fínu tempói. Greip hvern pakkann á fætur öðrum og færði hinum fjölskyldumeðlimunum í leiðinni. Því mér leiðist rólegheit við pakkaopnun, ekki eins og jólastemning og spjall sé svo mikilvægt. Get´s me bored. Margt fínt kom úr pappírunum. Mamma og pabbi voru bara höfðingjar í kvöld og gáfu okkur Systu sitthvorn 15000 krónurnar og striga, akríl-liti og pensla. Nauðsynlegt að rækta sköpunargáfuna. Mér langaði sem í Skelfinn, en er svo sem ekkert svekktur. Líka eitt listverk með merkingu, good shit. Eina plötu fékk ég, Björk - Greatest Hits. Fílaði það og er með hana núna í eyrunum. Samt ekki eins og ég hafi ekkert heyrt lögin áður, en safnplötur eru stundum góðar að því leyti að þar er hrúgað singúlum saman. Sem er stundum ekki gott, en í þessu tilfelli vel gert. En fékk auðvitað fleira dót en finnst asnalegt að blogga um jólagjafir svo ég hef þetta nóg hér að ofan.

En bara Gleðileg Jól og farið að mínu fordæmi, borðið ekki yfir ykkur. Það lætur ykkur líða illa og hef lært þá lexíu. Vonandi að þið, hinir ormarnir, hafði einnig lært það.

Jarðarormur...

Alias & Tarsier

2006-12-11T18:37:00.000Z

Ég er grafari. Það kemur fyrir að ég missi mig í að sniffa upp tónlist á mp3 bloggum eða öðrum vefum. Nýlega hefur mikil hiphop bylgja, örbylgjst í kollinn á mér. Og þá er ég aðallega að hlusta á vírdóa frá plötufyrirtækinu Anticon. Jæja ég ákvað í dag að kíkja á heimasíðuna þeirra, http://anticon.com og varð skyndilega fyrir uppljómun(jafnvel upphljómun). Á síðunni er player sem spilar random lög með meðlimum Anticon. Upp kom lag sem heitir Sleepy og á bakvið það er electronicu/hiphop pródúserinn Alias og indie/electronicu söngkonan Tarsier. Semsagt Alias & Tarsier heitir dúóið þeirra.

Ég fór beinustu leið að sörfa mp3 blogginn og fann nokkur lög af þessar í skífu þeirra, Brookland Oaklyn. Og ég fann meiri þægileika og góðgæti. Þetta band varð þannig til að fyrir rúmum tveim árum varð Tarsier ástfanginn af tónlist Alias. Hún ákvað að senda honum tölvupóst og tékka hvort þau gætu ekki búið til tónlist saman. Alias, sem kannaðist ekkert við tónlist Tarsier, sendi henni nokkra instrúmentala og bað hana um að velja einn og setja rödd sína yfir. Alias líkaði vel við og þau hófu 21. mánaða email samband og bjuggu til saman tónlist í gegnum það form. Þau hittust síðan ekkert fyrr en núna rétt fyrir útkomu þessarar plötu.

Tónlistin þeirra er eiginlega bara electronísk, þeir sem koma rólegheita grúvinu í gang við bönd eins og Goldfrapp eða venjulegustu tónlistina sem Björk gerir, ættu að finna eitthvað fyrir sinn snúð hérna. Tarsier hefur nefnilega ótrúlega þægilega rödd og Alias er þessi pródúser sem kann að búa til electroníska-hiphop skotna tónlist.

Kynning:

http://www.midheaven.com/fi/audio2/Sleepy.mp3
-Þetta er Sleepy. Hægri klikkaðu og save-aðu as.

Dagsljós

2006-12-08T14:32:00.000Z

Jæja. Ég er kallaður Siggi og er í sjónlistum 103. Fyrir 1-2 vikum áttum við, sjónlistabaunaspýrur að skila inn bók með skyssum, áferðum og fleira rusli. Þema bókarinnar átti að vera unnið upp úr ljóði, lagi eða einhverju listformi sem hefur heillað okkur. Þar sem ég skilaði ekki bókinni fyrr en í gær, þá fékk ég ekki að vera með í sýningunni sem var haldin í skólanum. Þess vegna er ég bara að spekúlera að halda smá sýningu upp úr þessar bók hér á þessari síðu. Því það er ekkert svo gaman að búa eitthvað til sem enginn fær að sjá. Eða hvað?

Sumir vita að ég er dolfallinn Aesop Rock fan. Og þeir sem vita það, vita eflaust að ég er dolfallinn Daylight fan, sem var einmitt samið af Aesop Rock sem er alltaf með derhúfu og rappar í illskiljanlegum setningum og myndum sem fæstir botna alveg til botns. Ég tók þemað og teiknaði myndir upp úr textanum, með túss eða blýant. Skannaði síðan inn í tölvu og bjó til mína eigin bakgrunna sem mér líkaði við.

Allavega Dagsljós:

Takk fyrir.

Playlist 2006

2006-12-05T16:47:00.000Z

Hvað gerir maður ekki til þess að sleppa við prófalestur og aðra þarfa hluti. Í staðinn fyrir að þrífa upp ælu eftir köttinn okkar, þá sit ég frekar og kasta bolta í vegg og bíð eftir að önnur manneskja taki upp hanskann og geri það. Ég veit. Leiðinlegur heimilisfélagi. Og í staðinn fyrir að læra undir próf þá fer ég í einhvern leik á leikjanetinu og heng í honum í tvo klukkutíma. Þó hann sé alveg hundleiðinlegur.

En jæja ég fékk loksins leið á honum og ákvað þess í stað að blogga um eitthvað. Hvað það verður hef ég ekki enn ákveðið. Finn samt á mér að nördakeimurinn eigi eftir að svífa yfir vötnum og aðeins útvalnir sálufélagar mínir eigi eftir að nenna að lesa það. Jesús ég veit ekkert hvað ég er að segja og seinasta setningin mín með punkta sitthvorum meginn við stóra og litla stafinn meikar ekki sens. Ekki séns.

Annars er ég að hugsa um að setja playlista inn fyrir árið mitt í heild sinni. Lögin á honum þurfa alls ekki að hafa komið út í ár, heldur er þetta lög sem hafa haldið mér gangandi í mánuðina.

1. Goin´ Against Your Mind(2006) - Built To Spill
-Flaming proofed lag. Indie-rokk í sinni tærustu mynd sem stendur yfir í átta mínútur. Verður fjölbreyttara með hverri mínútunni.

2. Boys From School(2006) - Hot Chip
-Á einum rigningardegi í sumar eftir vinnu, heyrði ég fyrst þetta lag. Þetta lag hefur minnt mig á þennan dag við nánast allar hlustanir. Þennan dag var ég á einhverjum bömmer og þetta lag hefur síðan þá allaf skapað ákveðinn bömmer hjá mér. Ekki slæman.

3. Summer Skin(2005) - Death Cab For Cutie
-Lag sem hefur skipað sér ákveðinn sess í lífi mínu.

4. Just A Thougt(2006) - Gnarls Barkley
-Besta bömmerlag sem til er til að auka bömmerinn.

5. Alone in Kyoto(2004) - Air
- Sestu niður. Settu græjurnar á play. Stilltu á Alone In Kyoto.
Plan 1 : Horfðu upp í lofið og hugsaðu um fallega hluti eða minningar.
Plan 2 : Tæmdu á þér hausinn og leyfðu rólegheitin streyma um æðarnar.
Plan 3 : Horfðu á Lost In Translation og náðu fílingnum og hlustaðu svo á lagið aftur.

6. Little Man(2005) - Atmosphere
-Nokkrar manneskjur hafa fengið stalk frá mér vegna þess lags. Ekki meint í þannig merkingu. Bara þetta lag er lag sem mér hefur langað að leyfa öðrum á njóta og grafa ofan í góða rímnafræði og gott innihald.

7. Funeral(2006) - Band Of Horses
-Þið sem heyrðuð þetta í CSI eða Law & Order auglýsingu fyrst voruð virkilega óheppin. Skjár 1 virðist hafa góðann mann í að velja lög við auglýsingar en það er synd hvernig lögin eru notuð stundum.

8. Stadium Arcadium(2006) - Red Hot Chili Peppers
-Titillagið og það langflottasta finnst mér. Þó ég fíli RHCP mest í funk gírnum sem þeir komu vægt með tilbaka á þessari nýjustu plötu.

9. Gone For Good(2003) - The Shins
-Lovin ´.

10. In The Morning Of The Magicians(2002) - Flaming Lips
-What is love and what is hate?

11. Yamaha Yoga(2003) - Hermigervill
-Partý

12. Ekki hleypa draugunum inn(2006) - Fræ
- Minnir mig bara á sumarið. Og nánast öll platan er frábær. Hafði úr nokkrum lögum að velja.

13. Untitled(2002) - Interpol
-Lag sem inniheldur söng út mest allt lagið, sem eru þó eiginlega bara tvær setningar sungnar í gríð og erg. Ég fattaði það ekkert fyrr en fyrir stuttu. Tónlistin er bara eitthvað sem er svo magnþrungin að maður gleymir að pæla í einhverju öðru.

14. Long Long Long(1968) - The Beatles
-Mitt uppáhaldslag með bítlunum. Hvíta albúmið er líka í miklu uppáhaldi.

15. Daylight (2001) - Aesop Rock
-Enginn væri nú listinn ef þetta lag vantaði. Besta Hiphop lag allra tíma. Big statement en ég veit mínu viti eftir nokkuð mikið grúsk í gegnum árin.

16. Peach, Plum, Pear(2004) - Joanna Newsom
-Ég er búinn að skipa um mest töff stelpu í tónlistarbransanum. Goldfrapp sat þar efst. Núna er það Joanna Newsom.

17. Beauty(2005) - Edan
-Besta hiphop lag ársins 2005.

18. Elevator Beat(2001) - Nancy Wilson
-Skaut mig í hjartað þegar ég heyrði það fyrst í Vanilla Sky. Reddaði mér soundtrackinu úr myndinni á síðasta ári og þetta lag stendur upp úr.

19. Brothers on Hotel Bed(2005) - Death Cab For Cutie
-On the back of a motorbike, with your arms outstretced trying to take flight. Leaving everything behind.

20. Compiments(2005) - Bloc Party
-Gott lag til að setja endapunkt á playlistann.

Eins og sést á þessum playlista var þetta ár í mikum rólegheitagír. En það eru yfirleitt rólegu lögin sem grípa mig best á heilum plötum.

Blessuð.

Laserlove and sadness...

2006-11-17T22:55:00.000Z

Svona listar sem ganga oft um á bloggsíðum eiga sjaldnast við mig. En listi sem á að innihalda soundtrack lífsins manns finnst mér pínu spennandi. Virkar þannig að þú ræsir tónlistarforritið þitt og setur alla tónlistina þína á shuffle. Það eina sem er kannski ekki mjög marktækt við þessa soundtracks könnun hjá mér er að tölvan mín með dímanísku magni af tónlist er nánast hrunin, þannig að ég er að blogga úr tölvunni hennar Maríönnu. En þar sem mest allt af tónlist sem hún á í tölvunni sinni er líka í tölvunni minni þá ætti þetta að ganga allt í lagi.

Opening Credits: Kaiser Chiefs - Time Honoured Tradition
-Bloody Fuck. Mér líkar ekki einu sinni við þessa hljómsveit. Og hef ekki hlustað á þetta lag áður.
Waking Up: Air - Dead Bodies
-Pínu kúl. Töff stef úr Virgin Suicides og ég sé mig fyrir í dimmu herbergi umkringdur líkum. Kúúúl.
First Day At School: Bright Eyes - Road to Joy
- Fokking smellpassar. Frábært lag með Bright Eyes og nafnið bendir allavega til skemmtilegs skóladags sem hugsanlega er dagur sem ég afreka mikið.
Falling In Love: Oasis - Stop Crying Your Heart Out
-Já
Fight Song: Placebo - Blind
-Önnur hljómsveit sem mér líkar ekkert sérstaklega vel við. Veit ekkert um hvort þetta lag passi eða ekki. Nenni ekki að hlusta til að finna það út.
Breaking Up: Audioslave - Hypnotize
-Nenni ekki að tjá mig um þetta.
Prom: Pantera - Where You Come From
-Ég er voðalega mikið að lenda á lögum sem ég myndi ekki lenda á minni tölvu. Pantera er ekki minn bolli af te-i og ég vildi alls ekki heyra þetta á Prom-inu mínu.
Getting Back Together: Gwen Stefani - Crash
-Ég fíla þetta lag. Gwen Stefani er icon. Hún er kúl. Og ég driving til hinnar fyrrverandi á fullu. CRASH!
Wedding: Interpol - Slow Hands
-Jájá. Ekki að þetta passi neitt vel.
Birth of Child: Sigur Rós - Yfirum
-Sigur Rós er líklega hljómsveitin sem gæti spilað hvað besta undirspil við fæðingaratriði. Þetta lag hins vegar sömdu þeir fyrir Engla Alheimsins og Yfirum er góð lýsing á því. Sem sagt á við atriði þar sem aðalpersónan sturlast.
Final Battle: Joanna Newsom - The Book Of Right-On
-Joanna Newsom er alltof næs til að geta verið í atriði þar sem einhvers konar barátta á sér stað.
Death Scene: Red Hot Chili Peppers - Tearjerker
-Veit ekki. Þægilegur gítar sem sem gæti komið einhverjum tilfinningum af stað hjá grátandi áhorfandanum. Á samt ekkert svakalega vel við dauðaatriði.
Funeral Song: Blur-Parklife
-Gleði-jarðarför. Líkar það.
End Credits: Jeff Buckley - Best Of Me
-Róandi og ágætis End Credit.

Mér líkar ekki við þennan lista. Road To Joy fannst mér samt spes. Og Dead Bodies atriðið væri bulletproof. Annars crap crap crap.

Hot Chip - The Warning

2006-11-13T20:25:00.000Z

Það er á hreinu að seinasta bloggið mitt einkenndist af miklum hroka í garð mainstream tónlistar. En það er líka á hreinu að það einkenndist einnig af djóki og fíflalátum, því tónlist sem lendir inn á vinsældarstöðvum er af og til góð og ég digga. En sannleikurinn er að 80% af þessari tónlist er rusl og ég skammast mín ekkert fyrir að segja það. Það er mjög greinilegt að ég hef helgað þessari nýju síðu sem vef fyrir tónlistarlegar pælingar. Og þó það sé ekki beint viljandi, þá er ég sáttur við þessa hreinu stefnu sem ég ætla mér að taka.

Það sem meira er, er að ég ætla að tala um The Warning, plötuna sem breska electronicu bandið Hot Chip gaf út síðast-liðið sumar. Get ekki sagt að ég hafi verið búinn að kynna mér fyrra verk sveitarinnar eins og nörd en hafði þó fundið mér eitthvað sem ég naut að hlusta á. Og þess vegna var bara spennandi að tékka út nýja plötu og vonast eftir prófessíónalískri þróun.

Það að Hot Chip hafi þroskast á nýrri plötu er alveg satt. Djókarnir í textum þeirra færri og smekklegri, þó þeir hafi ekkert verið dónalegir á Coming On Strong(2004). Nýja undrið byrjar skringilega. Hot Chip menn feta aðrar leiðir en áður henda leiðindarlagi sem er jafn áreitandi og nagli upp í yl. Gróf líking. Bara hreint og beint lag sem ég skippa yfir.

Þeir rífa þó upp buxurnar í lagi númer tvö og það vel upp á bak og upp í rass. Boys From School er nefnilega eitt af betri lögum sem ég hef heyrt á árinu. Sjarmur sem lekur af laginu og maður finnur sig í einhverri súrri stemmningu sem á þó við um mann sjálfan. Bókað dramatískasta lag Hot Chip manna og um leið það besta. Lög númer þrjú og fjögur(Colours og Over And Over) halda manni enn vel við efnið. Over And Over fyrsti singúll plötunnar og hafa FM verið duglegir við að rífa lagið í sig og eflaust orðið þreytt í flestum neon-ljósa rúntbílunum.

Just Like Me(Breakdown) og Tchaparian nægja mér í eitt stykki partý. Settu bara á repeat og ég dilla mér inn í mér. Synthar í fullum gangi og overdosed stemmning sem maður drukknar í. I like it. En um leið og partýstemmningin rennur sitt skeið þá má leyfa næstu tveim lögum að rúlla, því þar finnur þú þig sveimandi í rólegheitunum. Annað þessara laga er Look After Me sem er bara eitt af fallegri lögum sem finnandi er í þessum plötubúnka í þessari plötubúð þarna á horninu. Síðan er það titillag plötunnar, The Warning. Leyfum bara töffaraskapnum að tala sínu máli;

Hot Chip will break your legs
Snap off your head
Hot Chip will put you down
Under the ground

Lokakafli plötunnar finnst mér hálfdularfullur. En ég get samt viðurkennt það með fullri samvisku að ég hef ekki gefið honum alltof margar hlustanir. Mesta lagi 5 skipti. En platan endar á blandi tjill-laga og áreits-laga. So Glad To See You er samt sem áður eitt af betri lögum plötunnar.

Þannig að eins og sést á þessari shitty umfjöllun, þá er þetta plata til að gefa ást og gæla við. Ekkert meistaraverk en fullt af fjársjóðum hér og þar á þessari plötu.

8/10

Hlustið : http://myspace.com/hotchip

Jarðaromurinn..

Fegurð..

2006-11-10T16:58:00.000Z

Ég var að pæla um daginn hvaða tónlistarmaður myndi hryggja mig mest með dauða sínum. Ég á mér marga uppáhalds, marga meira spes en aðra. Á toppnum fyrir merkinga -og minningafullar sveitir eða tónlistarmenn væru það án efa Aesop Rock og Death Cab For Cutie. Þó fyrir sitthvorn málsstaðinn.

Ég kynntist Aesop langt áður en ég heyrði fyrstu tóna Death Cab. Þetta var einhvern tímann árið 2004. En það var bara árið sem ég náði honum, löngu áður hafði ég reynt að kynna mér hann en hann var einfaldlega of flókin og tormeltur til að ristillinn í heilanum á mér gæti þjappað honum saman. Í gegnum tíðina hefur Aesop Rock staðið við bakið mitt í gegnum súrt og sætt, þótt ótrúlegt sé, því hann sem yfirleitt mjög dimma tónlist með frekar svartsýnni sýn, en inn á milli leynist alltaf vonin. Í þynnku þegar allt virtist vera á hvolfi og ekkert gott virtist vera í augnsýn, finnst mér frábært að skella Daylight með tilgreindum tónlistarmanni á fóninn og mér hlýnar fljótlega og brosið lætur gletta í sig. Allt í allt þá held ég að Aesop Rock sé bara minn mikilvægasti tónlistarmaður og gaur sem ég á ekkert eftir að líta á sem eitthvað "skot" þegar ég verð eldri. Kenndi mér að hugsa og pæla meira en ég gerði áður.

Death Cab er ótrúlega nýleg í mínum heimi. Byrjaði bara að hlusta fyrir rétt rúmu ári(þó búinn að leyfa plötum þeirra að stitja á hakanum talsvert lengi) og fann indie fílinginn sem ég leitaði mest af. Hljómsveitin sem hentaði mér best í rauninni og gerir enn. Það er engin spurning um að Death Cab For Cutie er þekktasta hljómsveitin meðal indie nördana og hefur hún stækkað rosalega mikið með tilkomu þátta eins og O.C.
Allt þetta ár hef ég varla lifað dag án þess að heyra eitt stykki Death Cab lag og mér finnst það nokkuð merkilegt. Summer Skin er líka pott þétt ofspilaðasta lag í sögu minni og virðist ekkert vera að fölna. Nákvæmlega sama gildir um það á dimmum þynnkudögum og um Daylight, en auðvitað eru ekki bara þynnkudagarnir sem manni finnst oft leiðinlegtir og súrir. Ég sá svo loksins DCFC á Hróarskeldunni í sumar og það er pott þétt ein af mínum stærstu upplifunum. Tónleikar sem fengu mig til að vilja faðma og knúsa.

Er þetta ekki einmitt þetta sem mestu ofur FM týpur er að fara á mis við? Þ.e. þessar tilfinningar í garð alls sem kemur frá hljómsveit/tónlistarmanni en ekki bara til eins lags sem var hipp og kúl að hlusta á í einn mánuð.

Bottom-line : Ég er svo fokking indie, svo skrew fokkings Boten Anna og allt sem tengist því!

Hafið það gott og lifið heil...