Loksins..(4030$)

Í desember á seinasta ári, eða fyrir um fjórum mánuðum tók ég þá hættulegu ákvörðun um að spila með mínum eigin peningum á online póker síðum og forritum. Alveg frá því að ég byrjaði hef ég vitað af þeirri hættu sem það hefur uppá að bjóða. Sérstaklega ef maður er "gambling degen", sem svo margir hafa í sínum fórum. Ég segi ekki að ég sé ekki svolítill gambler í mér, en mér hefur hingað til tekist að tapa ekki peningum á þessu. Líklega vegna þess að ég spila mótapóker, en ekki cash games sem bjóða hættunni heim ef maður er ekki mjög fær í því að fara með peninga.

Þangað til í gærkvöldi hafði mér tekist að hafa svolítinn hagnað af þessu, cashað stærst í kringum 50,000 kr í þremur mótum. Á meðan að það var alveg gaman, þá(í þessum tilteknu tournamentum)var ég ekki að vinna. Ég var meira í því að lenda í 3-7 sæti og fá eins og ég sagði 50.000 kr. í staðinn fyrir kannski rúman 300,000-400,000 kr.

En í gær tók ég þátt í 20$ rebuy tournamenti. Það tók mig ekki lengi að "bösta", en þá hitti drottningarparið mitt(sem ég pushaði pre-flop) pocket 10´s sem hittu á sett á floppi. Ef smá umhugsun ákvað ég að rebuy-a, sem var alveg á móti mínum vilja, því fyrir mótið hafði ég ákveðið að expirementa og athuga hvort það myndi ganga upp að spila mótið eins og venjulegt tourney, á meðan hinir voru að rebuy-a stanslaust. Eftir fyrsta hléið var ég í bottom-10 og sá ekki miklan möguleika. Ég sleppti meira að segja addon möguleikanum, sem hefði gefið mér 1500 meira í chips(var með rúm 3000 í spilapeningum).

Eftir hléið gerðust hins vegar merkilegir hlutir, sem ég nenni ekki að fara ofan í. Allt í einu var ég kominn í topp-5 og sá að ég gæti kannski spilað þetta og endað "in the money". En þar sem það voru enn 250 manns eftir, svo það var ekkert öruggt í sambandi við það(topp-50 fengu eitthvað fyrir sinn snúð í þessu móti. Mótið hélt áfram í rúma þrjá klukkutíma og enn var ég í topp-20 og var kominn "in the money" með rúman 5000 kall öruggan.

Blablablablabla....

Ég er skyndilega kominn á final table, líklega númer 6-7 í chips. Ég shortstackaði það örugglega í einn klukkutíma og var enn "shortstack" þegar það voru 6 eftir. Ég lifði bara á því að stela blindsum og hoppa inn í hendur þegar ég gat(með tengingarspil eða mjög marginal höndum). En þá, eftir mikla þolinmæðisbið, fóru nokkrar hendur að hitta mig. Ég doublaðist upp með "pocket ásum" gegn ás þrist. Og eftir það var ég gaurinn sem eliminate-aði restinni af spilurunum. Og þá var ég kominn í heads-up(tveir eftir) og hafði ágætis "chiplead"(held að það hafði verið svona 950,000 gegn 650,000). Heads-up tók ekki langan tíma, enda var ég að spila gegn ultra aggressive einstaklingi. Seinasta hendin var þannig að ég fékk ás-tvist og reisaði léttvægt pre-flop, gaurinn kemur inn re-raisandi og ég calla það raise. Ás kemur á floppinu og ég tékka, sem var bara til þess að gaurinn fór all-in með kóng-7, sem var hendi sem var ekki tengd neinu í floppinu, sem varð til þess að ég vann þetta mót fyrir rúma 4000 dali, eða 300,000 kr.

Ég sat stjarfur við skjáinn, en var ekki endilega að hugsa um peningana. Meira um drauminn að vinna eitt svona stórt og djúsí mót. Þetta var sérstaklega ánægjulegt í ljósi þess að ég tók út 70,000-80,000 kr. um daginn. Ég tók svo meira útí gær, eða 250,000 kr. og ég skildi eftir 750$, sem ég nota síðan í að reyna að grinda og hitta á stóra vinninga.

Langaði bara að deila minni reynslu og stolti. Því 300,000 kr. fyrir rúma 6 tíma vinnu gerist ekki á hverjum degi fyrir mig.

Hvíl í friði Biggi og Villi. Og ég samhryggist öllum sem þá þekktu.

Grænn púki..

Ljósin tóku að dimma, eins og einhver hefði skrúfað þau niður með nýtískutakka í "fansí" húsi. Myrkrið helltist yfir, um leið og ógleðin fór í hámark. Blanda af sjóveiki og myrkfælni. Hossur og draugar. Einhver hafði hér ákveðið að bregða fæti fyrir sálu mína, ætlað að villa fyrir mér vegu. Það ætlaði ég ekki að leyfa, ekkert svona blöff.

Á meðan ég barðist við að halda mér vakandi, halda meðvitund, slóst ég við ógnarvættir sem vildu komast að mér og toga úr mér hjartað. Vættir lýstu upp myrkrið á slæman hátt og blönduðu það með litum. Svartur, hvítur, grár og smá rauður. Ég vissi að einhver þyrfti að toga í spotta. Hrella á móti hrelli og gefa frá sér illalyktandi andardrátt. En hver?

Litirnir urðu rauður, blár og grænn til skiptis. Fokk, eitthvað fríkí. Sverð, íkornar, leðurblökur og bangsar til skiptis. Hvað skildi svona uppákoma merkja. Einn falinn ofan í dýflyssu veruleikans, með kerti til að halda sönsum. Þessi skrímsli færast nær og nær. Og um leið fjær og fjær. Ég veit ekki hver ég er eða hvað er ég er að gera hérna. Veist þú?

Þegar það tók að líða á tímann og ófreskjurnar héldu áfram að krafsa í mig með óhreinum nögglum tókst mér að átta mig betur á stöðunni. Þær gátu ekki sært mig, að minnsta kosti ekki líkamlega. Klukkutímarnir liðu og ég áttaði mig betur og betur á hvað átti sér stað hér.

Og það var ekki heilbrigt...

Safnarinn í mér....

Þar sem maður er mikill safnari er alveg tilvalið að koma með eitt alvöru safnarablogg, you dig? Nú, eins og flest fólk veit þá hafa gafflarnir ávallt verið mín mesta alvara, en mín svokalla hliðarárátta, skeiðasöfnun, hefur verið að færast í aukanna. Eins og er, þá telja þessar skeiðar 455 og fer ört fjölgandi. Á meira að segja von á yfir tíu skeiðum fyrir jól og svo er aldrei að vita hvað mun leynast í jólapökkunum:)

Það sem mér finnst mest heillandi við gaffla og skeiðar er margt, en saga þeirra og lögun gengur náttúrulega fyrir. Hehe. Hins vegar er erfitt að redda sér skeiðum/göfflum með mikla sögu en alltaf hægt að leita á Ebay og spjallþráðum. T.d. reddaði ég mér fyrr árinu skeið sem er yfir 400 hundruð ára gömul og upprunin í Norður-Ameríku. Kostaði nú ekki mikið, rétt rúman 15000 kall, sem telst alls ekki mikið í þessum geira.

Annars mæli ég bara með að fólk komi sér inn í þetta. Fínt er að byrja á því að skoða heimasíður og spjallsíður. Þá held ég að það sé best, fyrir byrjanda, að fara á http://www.spoonsandforks.com og svo http://www.hot-forums.com/spoonsforlife.

Síðan vil ég endilega minna á að hver sem er getur komið í heimsókn til mín og fengið að skoða. Og já, jafnvel bjóða í ýmsa muni, hvort sem það eru gafflar eða skeiðar.

Kv. The Spoonman today..Forkman tommorow.

...Hilsen.

Hugljúfur endir..

Ég sagði fokk-off. Hún sagði já. Ég var bara: "okey gerðu það". Eitthvað breyttist. Hún settist niður og snýtti hvítri rönd upp í nefið á sér, aftur á bak. Þá hugsaði ég: "vadda fokk". Ég sá að henni leið ekki vel, mér leið heldur ekki vel. Þetta var bara eitthvað sem hafði gerst í flýti. Eitthvað sem hvorugt okkar hafði stjórn á. Æ, til fjandans með þetta allt saman. Ég joina....

Í flýti erum við bæði komin nær helvíti en við grunuðum að við kæmumst nokkurn tímann. Klukkustundirnar líða, dagarnir líða og árin. Andskotans, fjárinn. Ég er "brók" upp fyrir haus, á ekki krónu. Fastur í eðlislegri leit að næsta skammti. Hún líka.

Meðferðirnar hrannast, ekkert gengur. Blaðið, í kollinum, er að tæmast. Hvert á ég að fara. Hoppa ég fram af næsta klett? Með hana í fanginu á mér? Ég veit að henni líður jafn illa. Hvað geri ég? Á meðan meðferðirnar virka ekki, hef ég lítinn kost. Ræni búðir ásamt minni heittelskuðu í flýti og lendi svo á hrauninu fyrir skítinn.

Lítil dúfa kom fljúgandi að mér og sagði mér að mér væri fyrir bestu að enda þetta. Þar sem ég bý er langt til lendingar. Lendingin verður "svít" og ég kemst í friðinn sem verður betri alsæla. Pott þétt betri en alsæla.

Opening

Þar sem haustið og allt sem því fylgir, leiðindi og fleira, er komið af stað þá er kominn tími til á að ég fari að blogga. Sumar er ekki tími til að blogga. Á sumrin vill maður elta fiðrildi, labba niðrí fjöru og jafnvel týna skeljar ef maður er í stuði. Eða því vill maður trúa og því synd að blogga ekki, því maður gerir þetta aldrei. Næsta sumar fer ég í fjöruferðir frekar en að spila fótbolta og vera angraður yfir slæmu gengi flesta daga.

Nú stendur yfir lúðahátíðin Airwaves og flestir virðast hafa svolítið gaman að því, þeir sem þar eru, það er. Ég neita því ekki að svekkelsið er svolítið en held að þetta jafnist ekki á combo-ið sem Roskilde 06&07 hafa gert fyrir mig. Bloc Party er samt hljómsveit sem ég vildi bæði fá að sjá Hróarskeldu í fyrra og núna í sumar. Fokkit bara.

----

Pésinn kom út í dag. Með svona ritum sem ganga út á félagslíf í skólanum fattar maður hve gamall maður er orðinn og hve lítið peð maður virðist vera innan um allt svala fólkið sem spriklar innan um veggina. Ég þekkti ekki helming nafna sem komu fram í þessu riti en er ekki að segja að það sé slæmt mál. Ég hef sjálfur aldrei verið mikið að dansa á blaðsíðum þessa blaðs, enda þetta óskrifaða blað sem lætur ekki svo mikið á sér bera. Ég er gaurinn sem læðist meðfram veggjunum hugsandi :"Ég er svo einn og yfirgefinn". Eða að minnsta kosti þessa önnina. Þakka bara þessum minnihluta í skólanum sem eru mín kærasta, "pals" og systir mín. Thank you for helping me to not die...

Gettu Betur spurning:

Hvað kallast karlkyns selur - Óttar Már/Urriði.

Já þetta fannst mér gaman.

-----

Ætla að enda þetta á skemmtulegu atviki sem gerðist áðan þegar ég var að spila net-póker. Royal Flush. -Já takk. -Ég veit. -Mhm dálítið einstakt.


Þar til síðar..

The Streets - Blinded by the Lights

Loksins!

Þá er blogspotið loksins farið að virka aftur. Ástæðan fyrir engu bloggi í þrjá mánuði er sú að þetta hefur einfaldlega ekki virkað hjá mér í þessa mánuði. Annars hefur ýmislegt dregið á daga mína þessa þrjá mánuði. Fyrir rúmum tveimur mánuðum ákvað að ég að spila með Neista í sumar. Og Maríanna ætlar að vera teamplayer og koma með mér á Djúpavog. Það gæti auðvitað orðið vandamál að sýna sitt besta, enda hef ég ekki verið að sparka mikið í bolta í tvö ár. En þetta mun allt koma með tímanum og formið er aðeins farið að láta sjá sig. En mikið eftir og þess vegna hef ég gripið til þess ráðs að éta ekkert nema grænmeti og ávexti fram að móti. Ásamt vel völdnum trefjum.

Fékk þá hugmynd í gær að gerast bara Forrest Gump í þessar tvær vikur fram að fyrsta leik. Hlaupa þá hring í kringum landið. Það ætti að losa mann við nokkur aukakíló. En þetta er kannski aðeins og fjarstæðukennd hugmynd. Samt hugmynd!

Það var líka eitt sem gladdi litla heilann minn um daginn. Ég kíkti á www.ksi.is og sá að enginn leikur verður á meðan maður verður á Hróarskeldu. Og fyrst ég er kominn á það, þá er ég gríðarlega spenntur. Hátíðin ár er að vísu ekki nærri jafn öflug og hátíðin í fyrra en nóg að gerast í ár. Indie böndin er mörg. Cansei De Ser Sexy(Brasilía) eiga þó eftir að eiga hátíðina í ár. Mæli endilega með að fólk nálgist debut-ið með þeim. Það er einhver virkilega sexy hljómur hjá þessu bandi.

Bæjó

Skeleton In the Cabinet!

All I ever wanted was to pick apart the day and put the pieces back together my way.

Langt síðan seinast. Samt ekki svo en miðað við flæðið sem hefur verið viðgangandi á þessar síðu er það frekar langt. En það er í rauninni alltaf ástæður fyrir öllu, einnig fyrir bloggleysi. Mér hefur ekki fundist rit-andinn verið að gera sína hluti seinustu daga. Eða kannski er það að ég fæ ekki nægan innblástur og hef ekkert að tala um.

Fyndið. Það gerist aldrei neitt fyndið fyrir mig. Man samt að ég hló alveg einhvern tímann í seinustu viku. En man ekki af hverju. En ég man samt að ég er að fara til Köben á fimmtudaginn til að heiðra Maríönnu með minni nærveru, hún gerir það sama fyrir mig. Komin með flott hótel og allt klabbið. Vildi samt að einhverjir tónleikar væru í gangi þessa helgi. Allavega hef ég heyrt að The Arcade Fire verði að spila þarna í Mars. Það er bömmer en maður vonast bara í staðinn eftir þeim á Hróarskeldunni.

Aðallega er að ég að láta vita að ég er ekki dauður með þessi bloggi. Hef ekki mikið látið sjá mig seinustu daga af sökum fyrirlestragerðar og vinnu fyrir yfirdrætti sem ég á að borga í Febrúar.

Eitthvað blessi ykkur. Kannski Guð. Kannski ekki. Hver veit?

Ég var...

Ég er svona gaurinn sem á eftir að sitja á pöbbum í framtíðinni og tala við unga stráka um að einu sinni hafi ég getað eitthvað í fótbolta og verið með formið í lagi. Svona gaur eins og 30% karlmanna verða í framtíðinni, sem hættu í íþróttum af einhverjum ástæðum, en sáu svo eftir því þegar á tímann leið.


Þarna er pjakkurinn í 9.bekk og í góðu formi. Nú með bumbu og lítið þol.

Annars fannst mér þetta bara svo fyndið þegar ég fékk þessa mynd senda frá henni Önnu Maríu og mér langaði að deila þessu með ykkur. Því þið vitið að ég er ekki alveg sami maðurinn í dag og sætti mig við það. Ætla þó að breyta því, en ég verð aldrei sama íþróttaspíran og ég var. Enda fjaraði sá áhugi út fyrir löngu.

Annars er fátt í gangi. Skólinn og listatímar. Og ég er alveg að fíla það ágætlega. Síðan er planið að kíkja út til hennar Maríönnu í febrúar og taka nokkra daga stopp í Köben og hafa að frábært. Er að vona að Helgi Ómar verði einu sinni góður við mig og ég get fengið svosem eins daga frí frá skólanum. Stutt og laggott blogg og ég ætla að halda mig við það. Minni einnig á frekar nýlegt blogg hér fyrir neðan. Tel það vera mun skemmtilegra en þetta.

Tónlistin þessa daga:

J Dilla - Donuts
Band Of Horses - Everything All The Time(Again)
The Knife - Silent Shout
Beirut - Gular Orchestra

Sjáumst!

Minningar

Ég var búinn að gera langan og ítarlegan lista um árið 2006. Auðvitað var tónlist í fyrirrúmi. En þegar ég var búinn og búinn að eyða 2 klukkustundum í þetta, þá ákvað ég að pósta þessu ekki. Ég sá fyrir mér fólk sem kom inn á síðuna mína, las þrjár línur og flæmdist svo í burtu vegna lengdar. Þannig að ég ætla að bara að fresha og sprauta inn einu venjulegu bloggi sem fleiri þola.

Þið Reykjavíkur fólk. Þetta fólk sem ég hef þekkt í mörg ár. Ég fæ aldrei neitt komment frá ykkur eða innlit. Ef þú ert frá Reykjavík og kíkir á þessa síðu. Þá skaltu gjöra svo vel og kommenta einu sinni, einhvern tímann í þessu lífi. En ég skil samt sem áður að þið, aldagömlu vinir þaðan, hafið ekki áhuga á skrifum mínum. Vildi að áhuginn væri til staðar þó. Fékk samt nokkur þegar www.myblog.is/homosapien var við völdin. Og oft voru þá öðruvísi áherslur.


Hér forðum daga bloggaði ég um minningar, fyndar í flestum tilvikum. Jæja ég var kominn með svo miklu skemmtilegri minningar upp í kollinn fyrir fáeinum dögum. Hefði átt að skrifa þær niður, en á þeim tíma, nokkrum dögum aftur í tímann, taldi ég að ég myndi muna eftir þessu öllu þegar að bloggstólnum kæmi. Svo er ekki en ætla samt að reyna að koma með nokkrar, bara til að fríska aðeins upp á þessa síðu. Og svo fólk verði ekki komið með 2. stigs þunglyndi eftir eitt blogg frá Jarðarorminum.


Síróp?
-Í sumar fór ég á Hróarskeldu. Eins og svo margir fleiri. En meðal þeirra sem voru þarna voru Steinar Smári, Gústi og Hjalti Þorkells. Allir koma þeir við sögu hér. Það var komið á seinasta kvöldið og Roger Waters var rétt rúmlega hálfnaður. Þá datt okkur fjórum í hug að ná um seinasta bjórinn sem var til sölu á básunum, því að klukkan var orðin tólf og þetta seinasta kvöld átti bara að loka básunum snemma og pakka saman. Við hlupum eins og brjálæðingar og hver barinn af fætur öðrum sagði við okkur að nú væri hann búinn að loka. Við létum það ekkert á okkur fá og ég sá Gústa og Hjalta smeygja flösku af barborðinu og hlaupa í burtu hoppandi og glaðir. Ég sagði Steinari að gera hið sama. Hann tók flösku og við hoppuðum og trölluðum líka. Jæja við fórum fjórir að skoða þetta allt saman og Gústi og Hjalti höfðu útvegað sér þessa fínu tekíla flösku. Næst litum við að flöskuna sem Steinar stóð stoltur með og sáum að þetta var bara síróp. Við hlógum en létum þetta ekki skipta miklu máli og fórum í allan austfirðingahópinn og horfðum á restina af gigginu hjá fyrrum Pink Floyd goðinu.



Dauði á torginu
- Dagurinn byrjaði snemma. Við drukkum og drukkum. Ég og Skúli náttúrulega bara smástrákar á þessum tíma en þó örugglega báðir með allavega ár í drykkjureynslu. Klukkan var orðinn fimm og við blindfullir út í bæ. Sagði Skúla að kippa einum Smirnoff Ice af gaur sem stóð þarna bara og hann gerði það. Löbbuðum niður á torg og Skúli fór upp á svið á meðan ég dansaði út á torgi. Torgið var autt á þeim tíma en fólk sat á bekkjum allt í kring og horfði örugglega á okkur eins og vírdóa. Jæja við héldum áfram og spjölluðum við allt fólk sem við hittum. Þarna fer eiginlega allt í móðu. En ég man þó að ég var að elta eitthvað fólk sem ég þekkti ekkert, bara sækó. Síðan kem ég smá aftur inn þegar ég hitti Símon og Steinar á torginu, örugglega í kringum eitt. Þeir fylgdu mér víst upp að tjaldi og fóru að skemmta sér meira. En ég hef greinlega ekki látið mér nægja það og rölt aftur niður í bæ. Því daginn eftir rankaði ég við mér torginu og sá sópara og annað týnslufólk vera á sveimi í kringum mig. Ég vissi ekki neitt og rölti niður á höfn og ætlaði hreinlega að láta mömmu sækja mig, þó klukkan var bara 8 að morgni. En síminn var batteríslaus, sem gerði allt miklu vonlausara og ömurlegt. En ákvað að kíkja upp á tjaldstæði og fór inn í tjaldið okkar Skúla. Lagðist aðeins við hliðina á honum og fann þennan óhuggulega fnyk. Fékk að heyra seinna um daginn að Skúli hefði komið með dömu inn í tjaldið um tíuleytið að kvöldi til og vel til í tuskið. En endaði víst þannig að hann ældi og drapst og hún fór út. Skemmtilegt það. Merkileg helgi.

Vil helst ekki hafa þetta lengra þó ég geti það hæglega. Bara deila með ykkur sögum sem mér fannst skemmtilegar.

Bless...